ความรู้สึกอ้างว้างแบบนี้..มันกลับมาอีกแล้วหล่ะ
สำหรับคนอย่างเราที่เคยอยู่ดีมีความสุขมาตลอด
ใช้ชีวิตกับความสนุกไปวันๆ..แต่สุดท้ายก็ต้องมีวันนี้กับเค้าเหมือนกัน
วันที่คำว่าจากลามันมาพรากความสุขของเราไป
ทำไงได้หล่ะ ในเมื่อความรู้สึกต่างๆมันจืดจางกันไปแล้ว
แล้วเราจะรั้งมันไว้ยังไง..ทุกวิถีทางที่ทำได้ เราจะทำ
เคยรั้งไว้ครั้งหนึ่ง แต่มันก็ไม่สำเร็จ เรารอนะ รอได้...
รอจนได้กลับมา แล้วยังไง แล้วเราก็เป็นคนปล่อยมันไปเอง
ใช่ เราปล่อยมันไป เพราะคิดว่าคงไปด้วยกันไม่ได้จริงๆ
ตอนนี้ เรารั้งไว้ใหม่ สำเร็จ..มันน่าดีใจนะแต่
มันไม่ใช่สิ่งที่เราต้องการจะรั้ง มันกลับกลายเป็นแค่ส่วนหนึ่งเท่านั้น
แล้วจะทำยังไงต่อดี..ไม่รู้เหมือนกัน
ถ้ามันเจ็บ เจ็บอย่างนี้ไปเรื่อยๆ บางทีแรงฉุดที่รั้งเอาไว้อาจจะสลายไป
แล้วเราก็กลับมารักษาตัวเองให้พร้อมกับเรื่องใหม่ๆ
แต่ก็ไม่ขอที่จะมีอีกแล้ว ตอนนี้คิดได้อย่างนี้ คนๆคือที่สุดแล้ว
เราให้โอกาสตัวเองตัดสินใจ 365 ครั้งต่อจากนี้
ถ้าเรายังเจ็บ เจ็บ เจ็บ ไปเรื่อยๆอย่างนี้ เราจะจบ
ให้เจ็บมากครั้งเดียวเท่านั้น แล้วจำมันเอาไว้
หากวันไหน สิ่งที่เรารั้งกลับมาแบบเต็มๆ เราไม่รู้หรอกว่าจะกลับไปได้มั๊ย
แต่ตอนนี้ เราขอเวลาให้ตัวเองตัดสินใจ...แค่นั้นจริง
เจ็บ เจ็บ เจ็บ เพิ่งเคยรู้สึกแบบนี้ครั้งแรกเลยนะเนี่ย
ยังไงก็..พยายามเพื่อตัวเองก่อนแล้วกัน เย๊...Y-Y
